Na łące – Owady.

20 maj

Temat kompleksowy realizowany w gr. 5-latków: JEŻYKI, SMERFY

Temat dnia: Owady.

Cele: wdrażanie do uważnego słuchania opowiadania, poznanie etapów rozwoju motyla, doskonalenie umiejętności reagowania na sygnały dźwiękowe.

Proponowane sposoby realizacji tematu.

1.Nikt mnie więcej nie zobaczy – słuchanie opowiadania W. Kozłowskiego

Gąsienica uważała się za bardzo piękną i nie ominęła ani jednej kropli rosy, żeby się w niej nie przejrzeć. – Ach, co to za uroda! – szeptała, oglądając ze wszystkich stron swój pospolity pyszczek i wyginając grzbiet, żeby popatrzeć na dwa złociste prążki. – Szkoda, że nikt nie zwraca na mnie uwagi! Aż raz zdarzyło się, że po łące chodziła dziewczynka i zbierała kwiaty. Gąsienica czym prędzej wypełzła na największy kwiatek. Dziewczynka spostrzegła ją i powiedziała: – Co to za brzydactwo! – Ach tak! – syknęła obrażona gąsienica. – Wobec tego nikt, nigdy, nigdzie, za nic na świecie, w żadnym wypadku i w żadnych okolicznościach więcej mnie nie zobaczy! Daję na to słowo honoru uczciwej gąsienicy! Skoro się dało słowo honoru – należy go dotrzymać, zwłaszcza kiedy się jest gąsienicą. I gąsienica wpełzła na drzewo. Z pnia na sęczek, z sęka na gałąź, z gałęzi na gałązkę. Wyciągnęła z pyszczka jedwabną niteczkę i zaczęła się nią owijać. Snuje się niteczka, owija gąsienicę raz, drugi, trzeci, dziesiąty, setny… i wreszcie gąsienica zniknęła w miękkim jedwabnym kokonie. – Och, jaka jestem zmęczona! – westchnęła – ale owinęłam się znakomicie. W kokonie było ciepło… i nudno. Gąsienica ziewnęła raz, potem drugi i zasnęła. Mijał dzień za dniem. Letni wietrzyk kołysał gałązką, szeleściły cicho liście, a obrażona gąsienica spała i spała. Obudziła się wreszcie – widocznie słońce musiało mocno dogrzewać, bo w końcu upał był nieznośny. – Muszę przewietrzyć trochę mój domek! – postanowiła i wyskrobała małe okienko w kokonie. – Ach, jak pięknie pachną kwiaty. – Gąsienica wychyliła się nieco. – Nikt mnie tu, wśród listków, nie zauważy, co mam sobie żałować powietrza – pomyślała. Wychyliła się jeszcze troszeczkę, znowu troszeczkę i… wypadła ze swojej kryjówki! Ale zamiast spaść z drzewa na ziemię, uniosła się do góry. I nagle na tej samej łące zobaczyła tę samą dziewczynkę. Co za wstyd – pomyślała – że jestem brzydka, to nie moja wina, gorzej że teraz wszyscy będą mnie nazywać kłamczuchą. Dałam słowo honoru, że nikt mnie więcej nie zobaczy, i słowa nie dotrzymałam. – Hańba! – Zrozpaczona upadła na trawę. A wtedy nadbiegła dziewczynka i zawołała: – Ach, jaki piękny! – Czyżby to o mnie mowa? – szepnęła zdziwiona gąsienica. – Zdaje się, że o mnie. I wierz tu ludziom! Dziś mówią tak, a jutro zupełnie inaczej. Na wszelki wypadek przejrzała się jednak w kropli rosy. – Cóż to takiego? – W lusterku był ktoś nieznajomy z długimi, bardzo długimi wąsami. Wygięła grzbiet. Na grzbiecie znajdowały się dwa piękne, kolorowe skrzydła! – Patrzcie, patrzcie, stał się cud – jestem motylem! I kolorowy motylek poszybował wysoko nad łąką, bo przecież on nie dawał motylkowego słowa honoru, że nikt go nie ujrzy.

Rozmowa dotycząca treści opowiadania:

  • Kto jest głównym bohaterem opowiadania?;
  • Kogo spotkała gąsienica?;
  • Dlaczego gąsienica obraziła się na dziewczynkę?;
  • W co przeobraziła się gąsienica?.

2.Propozycja Karty Pracy. Rysowanie owadów z użyciem lusterek. Kolorowanie obrazków.

Źródło: Pięciolatek, Zeszyt grafomotoryczny, WSiP

3. „Pszczółki” – zabawa ruchowa naśladowcza. Dzieci-pszczółki biegają po pokoju w rytmie podawanym przez rodzica i naśladują bzyczenie pszczół. Gdy dźwięk milknie, siadają na kwiatkach (na podłodze).

4. Propozycja pracy plastycznej. „Motyl” – praca plastyczno-techniczna. Dzieci odrysowują szablon motyla, wycinają go, następnie składają pionowo na pół. Na jedną połówkę nakładają farbę w różnych kolorach. Następnie składają i odciskają wzór na drugiej połowie. U nas wyszło tak 🙂

5. „Łąka” – powtarzanie słów piosenki.

6. Zabawy dowolne w ogrodzie. „Tropimy owady” – Zadaniem przedszkolaków jest zaobserwowanie jak największej liczby owadów i ich zachowania. Dzieci opowiadają o swoich spostrzeżeniach.